Jana og Svanhvít í Japanana

... Farnar ...

2009-08-17T14:47:00.001-07:00

Allt komið ofan í tösku. Búið að senda slatta af hafurtaski heim með pósti. Allir hafa verið kvaddir. Tími til að halda út á flugvöll.

Janhvít kveður Japan.

...Sayonara...

Síðustu dagarnir í Fukuoka

2009-08-16T00:24:00.000-07:00

Frá því að við komum frá Suður Kóreu höfum við verið duglegar að klára ýmislegt á to do listanum okkar og gert síðasta hitt og síðasta þetta.

Við skelltum okkur í frábært onsen (náttúrulaug) rétt fyrir utan borgina þar sem við söfnuðum orku fyrir heimferðina. Greinilega vinsælt onsen þar sem nóg var um berrassaðar japanskar konur sem höfðu örugglega mjög gaman af þessum vestrænu stelpum sem vissu ekkert hvernig onsen venjurnar eru. Þar sem við erum óvanar að spóka okkur um úti undir berum himni baðfatalausar var þetta örugglega enn meiri skemmtun fyrir japönsku konurnar sem virtust ekki hafa gert annað allt sitt líf. Þetta varð þó fljótt ósköp eðlilegt og vorum við næstum því farnar út úr onseninu á evuklæðunum. Díííjóóók.

Annars er eitthvað um onsen fyrir bæði kynin sem eru alveg jafn vinsæl.... nei hættiði nú alveg!

Í gærkvöldi var kveðjustund með bekknum. Við fórum út að borða og svo auðvitað í karaoke. Þessar 3 klukkustundir í karaoke voru án efa þær bestu hingað til. Spilaði margt inní, m.a. að Connie bekkjarsystir okkar er án efa einn hressasti karaokesöngvari sem hægt er að finna og maðurinn hennar er án efa einn hryllilegasti karaokesöngvari sem hægt er að finna. Saman var þetta ógleymanleg blanda.

Karaoke-Connie er lengst til hægri

Rappararnir

Annars þá eignuðust við japanskan aðdáanda fyrir stuttu. Sá er 17 ára hormónabomba sem er rosalega skotinn í okkur. Við vitum ekkert hvaðan hann kemur en hann birtist bara þegar við liggjum í sólbaði fyrir aftan blokkina okkar. Miður sín yfir því að við værum að fara heim bað hann í einhverri örvæntingu um að fá að snerta okkur. "Soft touch?" Þetta var það eina sem hann kunni í ensku. Annaðhvort þora Japanirnir ekki að tala við okkur eða biðja um að fá að snerta okkur. Það er greinilega annaðhvort eða!

Á morgun þurfum við svo að koma öllu hafurtaskinu okkar í töskurnar og vona að þær hafi breyst í Mary Poppins töskur.

Nú ætlum við að fara að gera okkur til fyrir SÍÐASTA skiptið okkar á uppáhalds veitingastaðnum í miðbænum.

Fukuoka kveðjur,

Janhvít

2009-08-12T19:26:00.000-07:00

Ferðasagan hefst á glampandi sól í Fukuoka. Við vorum klæddar eftir því þegar við fórum í ferjuna sem flutti okkur til S-Kóreu. Eftir 3 klst siglingu komum við loks á áfangastað og leist okkur nú ekki á blikuna. Grenjandi rigning!!

Eftir að hafa verið hitamældar þá fengum við, Svínaflensulausu-Íslendingarnir, að fara inn í landið.

Samkvæmt leiðsögn frá hippa-hosteleigandanum, sem fannst allt vera "easy..right?", fórum við í neðanjarðarverslunarmiðstöð þar sem ýmis góð kaup voru gerð.

Mjög sáttar með veikan gjaldmiðil kóreubúa eyddum við slatta af veiku krónunni okkar. Næsu!

Fyrsta kvöldið okkar hittum við kóresku vinkonu okkar, hana Suji, sem fór með okkur á local ekta kóreskan barbeque stað. Kjötið sem við fengum var feitara en beikon. Enough said.

Janhvít og Suji

Girnilegt?

That´s more like it!

Done and done

Stuð...

Morguninn eftir var ferðinni heitið til Seoul þar sem við gistum í tvær nætur. Þar voru einnig gerð ýmis góð kaup og oftar en einu sinni heyrðist kallað á íslensku: ,,Vá hvað þetta er ódýrt!"

Myeong Dong í Seoul

Mmmm...

Hvar er Valli (Svanhvít)?

Einkennismynd

Þar hittum við aðra kóreska vinkonu okkar, Ji yeong, sem fór nú með okkur á talsvert betri stað en beikon staðinn. Eigandi staðarins var voðalega hrifinn af okkur, enda ekki á hverjum degi sem útlendingar ramba inn á staðinn hans. Hann lét okkur fá svuntur (okkur leið reyndar þá eins og 5 ára), ókeypis gos og svo var hann voða duglegur að koma reglulega til okkar og bæta við matinn. Í lok kvöldsins héldum við upp í Seoul Tower, svona til að hafa gert eitthvað annað en að versla.

"Guys, you look so tired" (Ji yeong)

Ji yeong

Útsýnið úr Seoul Tower

Síðasta daginn okkar ákváðum við nú að gera vel við okkur og fara 60 mínútna fótanudd í lok dagsins og við mættum tvíelfdar í búðirnar.

Við létum ekki þar við sitja heldur skelltum okkur í fiska-pedicure. Myndin segir allt sem segja þarf!

Svanhvít á leiðinni í fiskadjammið, pínu skelkuð

Næsu

Sælar eftir nudd, fiska-pedicure og versl

Ferðina enduðum við á mjööög góðum indverskum stað. Við vorum búnar að vera duglegar og prófa kóreskan mat og nú máttum við velja sjálfar. Við borðuðum á okkur gat og vel það fyrir kúk og kanil (...kúk og kanil? ekkert skrítið við það?).

Munurinn á Suður-Kóreu og Japan: Suður-Kórea er mun skítugri en Japan. Kóreubúar eru háværari, með litla þjónustulund og ástúðlegri á almannafæri. Kóresku strákarnir eru óhræddari við að nálgast vestrænu furðulegu stelpurnar. Suður- Kórea er mun ódýrari en Japan og í Kóreu er sko hægt að prútta, Svanhvít stóð sig með sóma og stóð uppi sem prúttsigurvegari ferðarinnar, Jana naut að sjálfsögðu góðs af því. Kóreubúar eru mikið fyrir fake töskur o.s.frv. en Japanir myndu ekki láta sjá sig með annað en ekta. Einnig sá maður þó nokkra betlara í Suður-Kóreu sem sjást hvergi í Japan. Þar sem það er svo erfitt að horfa upp á þessi grey, þá ímynduðum við okkur bara að þetta væru leikarar. Og þvílíkir leikarar!

Prúttdrottningin með prútttöskuna

Japönum finnst mjög spennandi að Suður-Kórea bjóði upp á Krispy Kreme kleinuhringi sem er greinilega, fyrir kleinuhringjaóðu Japanina, kadilakkinn þegar kemur að kleinuhringjum. Á heimleiðinni mátti því sjá ófáa Japani með fullt fangið af ódýrum kóreskum fötum og kassa af kleinuhringjum frá Krispy Kreme. Þessar elskur!

Þessi ferð var mjög vel heppnuð; Við hittum vinkonur okkar. Versluðum til að þyngja töskurnar okkar. Borðuðum (oftast) góðan mat. Vorum ekta túristar.

Einn (og jafnvel tveir) Smoothie King á dag kemur skapinu í lag!

-Janhvít-

2009-08-06T06:41:00.000-07:00

Helst í fréttum:

Alveg búnar í skólanum - Sólbað (tékk) - Yukata partý (tékk, stuhuhuuuð) - Tjill (tékk) - Gunnar kvaddur (strangó) - Plómuvín - Ís - Sushi.

Næst á dagskrá:

Suður-Kórea

...Ferðasaga eftir helgi...

kv. Stuðhvít

2009-07-30T19:44:00.000-07:00

Við erum búnar gott fólk!!

Búnar með hálfmaraþon OG búnar með prófin. Jibbí!!

Nú taka rólegheit og afslöppun við. Það er reyndar margt sem við höfum einsett okkur að gera áður en við leggjum land undir fót. To-do listinn er frekar langur. Hér eru nokkur dæmi:

- Fara í bláberjatínslu (namm).

- Fara til Suður-Kóreu (djamm).

- Fá sólina til Fukuoka og fara í sólbað (je).

- Fara í fjallgöngu.

- Fara í yukata partý

- Borða góðan mat (namm, aftur).

- Safna tani, orku og spenningi fyrir heimför.

- Versla í Tókýó, Suður-Kóreu og jafnvel í Danmörku.

- Vera svalar og sætar.

Margt sem við þurfum að gera og við ætlum að byrja á því að bóka ferð til Suður-Kóreu.

Sayonara bitches,

Töffara-Janhvít

2009-07-25T20:07:00.000-07:00

Jibbí!!

Við vorum að klára Hálf-Maraþonið okkar og gekk það glimrandi vel!

Okkur leist nú síður en svo á blikuna í gær þegar það rigndi stanslaust allan daginn og við erum ekki að tala um dæmigerðan rigningardag á Íslandi heldur var rigningin það mikil að við hættum okkur ekki úr húsi. Í ofanálag voru þrumur og eldingar og því vorum við farnar að hafa áhyggjur af hlaupaveðrinu enda hlaupið morguninn eftir.

Fjölskyldur okkar fengu auðvitað vælupósta og við vorkenndum okkur afar mikið.

Við ákváðum þó að vakna kl 7 í morgun og sjá hvernig veðrið yrði Enn var rigningin mikil og við því tvístígandi hvað við ættum að gera en ákváðum bara að kýla á þetta og hlaupa. Enginn er verri þótt hann vökni.

Sem betur fer stytti upp þegar við komum út og þá var bara að gjöra svo vel að byrja.

Þrátt fyrir 30° stiga hita og raka þá náðum við að halda góðum hraða og náðum því settu tímamarkmiði. Auðvitað voru kaflar þar sem við hugsuðum ,,ojj viðbjóðslegi hiti" ,,ohh við eigum svo mikið eftir" o.s.frv. en þegar leið á seinni hlutann tók keppnisskapið yfir og dreif okkur áfram. Gekk þetta því eins og í sögu þrátt fyrir að gömul fiðlu-axla-meiðsli Svanhvítar hafi komið upp í lokin.

Við erum nú komnar heim með þreyttar lappir en sáttar og glaðar með árangurinn.

Í augum sumra er þetta kannski lítið mál en fyrir okkur var þetta mikill sigur þar sem við höfðum lítið verið að hlaupa heima á Íslandi og þá í mesta lagi farið 10 km á góðum degi. Það er víst ekki hægt að setja samansem merki milli þess að vera duglegur að hamast í ræktinni og vera með gott hlaupaþol. Því komumst við að í byrjun..

En þetta gátum við enda búnar að fara samviskusamlega eftir hlaupaplaninu okkar.

Nú er bara að rumpa næstu prófum af og svo tekur fríið langþráða við eftir 5 daga!

Þar til næst,

Hlaupa-Janhvít

Og við teljum niður...

2009-07-24T21:30:00.000-07:00

1 dagur í Hálf-Maraþon Janhvítar

6 dagar í próflok

4 vikur í heimkomu

2009-07-21T00:29:00.000-07:00

Við óskum eftir kokki til að elda fyrir okkur í prófunum.

Viðkomandi má ekki útbúa eggjahræru eða blanda saman kjúklingi, brokkolí og sætum kartöflum.

Ferðakostnaður og gisting ekki innifalin en við lofum afbragðsgóðum félagsskap.

Greitt eftir samkomulagi.

Prófa-Janhvít

2009-07-17T18:04:00.000-07:00

Góðan daginn!

Engar áhyggjur. Það er miklu betra hljóðið í okkur núna þannig að þið þurfið ekki að hlusta á neitt væl í okkur í þetta sinn. Nokkrar ástæður fyrir dapri færslu síðast: Nr. 1) Það var sunnudagur. Það eitt er nóg. Nr. 2) Þar var heil skólavika framundan og þurftum við að flytja fyrirlestur hjá Hvíslaranum Nr. 3) 17 km hlaup beið okkar sama dag Nr. 4) Tölvan mín (Svanhvítar) hafði "krassað" kvöldið áður og var óvíst hvort hægt væri að bjarga henni og öllum gögnunum.

Nú erum við sprækar sem lækur! Sólin skín, það er NAMMIDAGUR, við erum búnar að fá

5 pakka á síðustu þremur dögum sem þýðir það að við eigum NÓG af íslensku nammi fyrir próflesturinn og skemmtileg bréf að lesa þegar við höfum fengið nóg af prófabókunum. Mikið eigum við góða að!

Nú eru bara 7 dagar í hálfmaraþonið og 12 dagar í próflok.

Eftir prófin ætlum við að njóta lífsins, slappa af, ferðast um eyjuna og jafnvel út fyrir landsteinana, versla aðeins í Tokyo og margt fleira skemmtilegt.

Annars þá skelltum við okkur á hina árlegu Yamakasa (rassa) hátíð síðasta miðvikudag og var það vel þess virði að vakna kl 3 um nóttina. Mikið rosalega var gaman!

En annars þá ætlum við að skella okkur í síðasta tíma annarinnar og kveðjum því í bili.

Bla

2009-07-12T06:28:00.001-07:00

Titill þessarar færslu gefur til kynna hvernig lífið í Japan er þessa dagana.

Það er svona frekar "...bla..."

Ástæða: Prófin eru á næsta leyti. Þá verður lífið alltaf frekar bla.

Þið sem vorkennið okkur; réttið upp hönd!

Þið sem réttuð upp hönd verðið að senda okkur bréf eða pakka.

Yfir og út,

Janhvít

P.s. Ylfa er sko að standa sig í pakkasendingum. Svo er hún líka sæt. Go Ylfa!

P.p.s. Við erum ekkert að deyja neitt, erum enn að massa hlaupin og brosum út að eyrum oft á dag.

Sancho Pancha og þrírétta hádegisverður

2009-07-05T18:22:00.000-07:00

Konnichiwa.

Ýmislegt hefur drifið á daga okkar síðan síðast; Rigning, afmælisboð, sól, hlaup, salsa, fáránlega góður hádegismatur, hjólatúr í mestu rigningu í heimi, brotinn bekkur, hlaup, dans, sviti og almennt stuð.

Byrjum á veðurfréttum, það þýðir ekki að breyta út af vananum. Það skiptast sko heldur betur á skin og skúrir hérna í Fukuoka. Rigning, SÓL, rigning, SÓL, hellidemba, SÓl o.s.frv. Við ákváðum að hjóla í skólann í síðustu viku því það var ekkert sérstaklega mikil rigning. Smá úði. Þegar við vorum komnar hálfa leið kom þessi rosalega demba. Við vorum RENNANDI blautar og skulfum eins og hríslur inni í loftkældri kennslustofunni. Íslenskir víkingar. Svo var svipuð stemning á heimleiðinni, úff.

Við skelltum okkur í afmæli hjá Tijo og Oleg á föstudaginn. Sem var að sjálfsögðu stuð. Ótrúlega góður matur frá ansi mörgum heimshornum. Aðallega Asíu og Austur-Evrópu þó. Ekki frá Norður-Evrópu því við létum það gott heita að koma með drykki.... Ehemm... Hefðum kannski átt að skella í hrísgrjónagraut.

Hlaupin ganga eins og í sögu. Við hlaupum eins og vindurinn (jafnvel aðeins hraðar) fjórum sinnum í viku og ætlum að massa þetta hálfmaraþon. Styttist í það. Bara 19 dagar. Hólímólí.

Á laugardaginn var haldið á Sancho Pancha ásamt Margréti, Gunnari og Patriccio. Ógeðslega skemmtilegt!! Á laugardagskvöldum er nefninlega latíndansakvöld. Janhvít stóð sig fáránlega vel, var boðið upp hægri vinstri. Kannski pínu stífar en misstum aldrei kúlið.

Jönu tókst að brjóta bekk í strætisvagnabiðskýli, fannst það ógeðslega fyndið

Þessi á ítalska staðnum

Þessi á ítalska staðnum ("...æi Jana...")

Svanhvít í sveiflu (ógeðslega happí)

Jana í sveiflu með perranum (ógeðslega skerí)

Þessi dönsuðu bara hvort við annað (ógeðslega kjút)

Ógeðslega ánægðar með kvöldið

Á sunnudaginn var okkur boðið í hádegismat til Connie og Joel (þau eru bandarísk hjón og Connie er með okkur í bekk). Við höfum aldrei séð annað eins. Fengum þriggja rétta hádegisverð, takk fyrir. Salat í forrétt, mjög ljúffengt pasta í aðalrétt og ís í eftirrétt (-mat). Vavaviva. Svo fórum við út að hlaupa með stein í maganum, úff.

Næst á dagskrá er SKÓLI SKÓLI SKÓLI. Hljómar dásamlega. En þetta verður búið áður en við vitum af. Þá tekur við 18 daga tjill. Ahhh...

Sayonara,

Janhvít

2009-06-26T19:12:00.000-07:00

Við verðum nú að segja ykkur frá meistaratöktum okkar í eldhúsinu. Við slógum í gegn síðasta miðvikudag þegar stelpurnar á hæðinni borðuðu saman. Hver og ein eldaði einn rétt frá sínu heimalandi. Síðast þegar við elduðum saman töfruðu hinar stelpurnar fram dýrindis rétti frá Kína og Suður-Kóreu. Og hvað buðum við upp á? Pasta með kjúklingi og grænmeti. Í þetta skipti ákváðum við því að taka okkur á og elda eitthvað íslenskt. Og hvað haldiði að við höfum eldað? Hrísgrjónagraut! Ekki nóg með að þeim hafi fundist hann mjög góður heldur vildu þær ólmar fá uppskriftina og spurðu hvort við gætum sýnt þeim hvernig ætti að búa til hrísgrjónagraut. Við urðum nú frekar vandræðalegar þegar þær spurðu um hvaða hráefni þyrfti í grautinn. ,,Just rice and milk....uuu...then you just stir for a long time".

Nú má búast við miklum vinsældum hrísgrjónagrauts með mjólk og kanilsykri í Asíu þökk sé okkur.

Annars erum við hættar að koma með fréttir af rigningartímabilinu því við erum satt að segja ekki einu sinni vissar um að það sé í gangi. Það ætti að standa yfir núna...en ef svo er þá er þetta ansi aumingjalegt rigningatímabil.

Skólinn fer alveg að klárast og styttist því í lokaprófin. En áður en við förum að leggjast yfir bækurnar ætlum við að fara í strandar-afmælis-bekkjarpartý, magadans hjá nágrannanum, karaokee með stelpunum á hæðinni, hlaupa hálfmaraþon og fleira skemmtilegt.

Fyrsti bitinn - spennan í hámarki

Janhvít

2009-06-22T03:58:00.001-07:00

Við skruppum út í 10 mínútur...

....og á sama tíma byrjaði rigningartímabilið með pompi og prakt!

....við gleymum samt auðvitað ekki gleðinni....ó nei nei!

Janhvít

Flugnabit og fleira hressandi

2009-06-19T21:39:00.000-07:00

Við skelltum okkur á æfingu síðastliðinn fimmtudag í góðu og heitu veðri. Mikill sviti (förum ekki nánar út í það hérna). Fyrir utan að vera helmassaðar þá erum við helbitnar. Fengum yfir 30 bit samtals. Ekki grín. Moskítóflugurnar héldu partý á okkar kostnað!!

Við viljum ekki sjá þessi helvíti

Lífið er gott í Japan. Sólin heldur áfram að gleðja okkur. Við vöknum hissa á hverjum degi því við eigum auðvitað von á dökkum skýjum og rigningu. Gaman að'essu.

Hlaupin ganga vel. Við komum sjálfum okkur sífellt á óvart. Og það er sko ekki leiðinlegt.

Minnum á heimilisfangið okkar hérna til hægri. Það er sko ekki bannað að senda kort eða pakka.

Þar hafiði það.

Sv(J)ana

2009-06-15T17:10:00.000-07:00

Það má segja að lífið gangi sinn vanagang hér í Fukuoka. Í gær tókum við fyrsta prófið okkar í skólanum sem var 24 klst heimapróf. Það reyndist frekar erfitt að senda það 12 klst síðar. ,,Bíddu..ég hef 12 klst í viðbót...ætti ég að bæta einhverju við eða breyta?" Það létti þó yfir manni þegar maður hafði sig loksins í að ýta á "senda" því hver veit hvernig útkoman hefði orðið ef við hefðum nýtt allar 24 klst og verið að vinna í prófinu í nótt.

Regntímabilið er hálfnað og það undarlegasta við það er að það hefur aðeins rignt einn dag. Við erum ávallt í viðbragðsstöðu vopnaðar regnhlífum og regnstökkum og það kemur okkur því sífellt á óvart þegar við vöknum við sól og blíðu. Þetta regntímabil er því okkur að skapi! Þess má geta að enginn og þá meinum við enginn er í regnstökkum nema við tvær. Við þykjum víst frekar lummó. Og við sem ætluðum að kaupa okkur gúmmístígvél í þokkabót!

Annars þá höfum við ákveðið að taka þetta hálfmaraþon með trompi og því komnar með hlaupaprógram frá Helgu Þóru Jönufrænku og hlaupadrottningu. Markmiðið er að hlaupa eins og vindurinn (hleypur hann ekki annars rosa hratt?). Þeir sem vilja koma og hvetja okkur í hlaupinu, vera við vatnsstöðvarnar o.s.frv. vinsamlegast hafið samband. Ferðakostnaður ekki innifalinn.

Þangað til næst,

Janhvít

2009-06-12T03:20:00.000-07:00

43 dagar

Hálfmaraþon Janhvítar

!!!!

Lífið er yndislegt ...

2009-06-01T19:46:00.000-07:00

... ég geri það sem ég vil / ... sjáðu, það er rétt að byrja hér.

Þá er annar gestanna, Tommi, farinn til Íslands. Jönu til mikils ama. Ylfa er enn í Japan og er að nýta síðustu dagana til hins ýtrasta.

Þegar við létum síðast í okkur heyra höfðum við þrætt götur Tokyo með frábærum gestum og hitt skemmtilega Tokyoíslendinga (við söknuðum þó Völu, Jóhönnu og Finns pínu).

Í framhaldi af frábærri Tokyoferð tóku frekari ferðalög við. Systurnar skelltu sér í onsen í Aso og í kastalaskoðun í Kumamoto. Jana og Tommi fóru til Hiroshima að skoða bom(b)usafn og til Miyjajima að skoða dádýr og í fjallgöngu. Svo fóru allir saman með shinkansen (úúú) til Kyoto að skoða hof og skríni. Jana og Tommi héldu svo heim á leið en systurnar til Hiroshima og Miyjajima.

Dádýr og Jana

Fallegt útsýni frá Mt. Misen á eyjunni Miyjajima

Við fórum í svona (liggaliggalá)

Systur að bíða eftir shinkansen

Tommi að bíða með vinum sínum

Það er sko ekki búið að vera leiðinlegt hjá okkur og mikið hefur verið brallað. En Ylfa á enn eftir að smakka ramen og við ætlum að kippa því í liðinn hið fyrsta.

Bless í bili,

Janhvít

Gestagangur í Japan

2009-05-28T00:20:00.000-07:00

Konnichiwa!

Gestirnir okkar þeir Tommi og Ylfa eru búnir að vera hér í tæpar 2 vikur og er mikið búið að bralla á þeim tíma.

Hún Jana átti 25 ára afmæli þann 19. maí og þá var auðvitað ekki annað hægt en að fagna þeim tímamótum ærlega. Því var blásið til (óvæntrar) veislu í garðinum hjá húsinu okkar í sól og blíðu og svo farið út að borða um kvöldið (viðurkennum fúslega að japanskur veitingastaður varð ekki fyrir valinu heldur ítalskur staður með ekta ítalskar eldbakaðar pítsur...jú jú...það má nú allt á afmælisdaginn! )

Síðustu helgi var svo flogið til Tokyo þar sem við þræddum borgina á þremur dögum og hittum Tokyo-Íslendinga.

Ferðalögin eru langt í frá búin því við ætlum að nýta síðustu gestahelgina í ferð til Kyoto og Hiroshima.

Þegar við kveðjum gestina okkar tökum við jafnframt á móti regntímabilinu, miklum hita og raka og törn í skólanum...stuð!! En við kvörtum ekki...við förum þá bara oft í karaoke í staðinn fyrir að vera úti...er það ekki ágætis lausn?

Við kveðjum í bili,

Tilkynning

2009-05-10T19:09:00.000-07:00

Kaeru lesendur.

Vid viljum vinsamlega benda a heimilisfong okkar her til haegri. Thid skulid ekki hika vid ad senda okkur pakka, hvenaer sem er. Vid kikjum i postkassana okkar daglega (their eru reyndar alltaf tomir).
Rett er ad nefna ad Jana a afmaeli 19. mai, blom og gjafir eru ekki afthakkadar.

Vid viljum einnig benda ykkur a ad med thvi ad smella a "view my complete profile" getid thid sed japonsku simanumerin okkar. Thid getid hringt i okkur, hvenaer sem er.
Svanhvit: (0081)-090-9470-5548
Jana: (0081)-090-6420-9662

Annars erum vid ferskar, her fer hitastigid haekkandi med hverjum deginum sem lidur. Einnig styttist i gestina okkar, verulega stutt!! Vid erum reyndar ad vinna i ogedslega leidinlegum fyrirlestri thessa dagana, erum thess vegna frekar leidar a lifinu. En kvortum samt ekki, vid erum lika aaaalveg ad verda bunar. Flytjum hann a morgun. Gulp.

Afram med smjorid,
Sayonara.

Nagasaki, Dontaku, djamm (not), stuð (ekki not)

2009-05-06T03:40:00.000-07:00

Góðir hálsar.

Við erum að nýta okkur góðvild Gunnars og nota tölvuna hans til að blogga með íslenskum stöfum. Jibbíkóla!

Nú er Golden week að ljúka og við erum búnar að hafa það afskaplega notalegt. Það helsta sem hefur drifið á daga okkar er postulínsmarkaður, Nagasaki, ströndin og Dontakuhátíð.

Við fórum á postulínsmarkað ásamt nokkrum bekkjarfélögum. Markaðurinn stóðst heldur betur væntingar og það var ó svo mikið af postulíni. Prúttarinn kom upp í Svanhvíti og hún prúttaði líkt og enginn væri morgundagurinn. Afrakstur prúttsins var rosa fínt tesett. Jana fylgdi í fótspor svansins og gerði góðan díl.

Gunnar var með bílinn hans Vlada í láni í heila viku og við ákváðum að nýta okkur það, gera okkur dagamun og skella okkur til Nagasaki. Við byrjuðum á því að fá illt í magann á kjarnorkusprengjusafni, úff. En magaverkurinn minnkaði þegar út var komið og hvarf alveg þegar komið var í Glover garden þar sem hægt var að, haldið ykkur fast, leigja búninga! Við látum myndirnar tala.

Næst á dagskrá var svo hið árlega Dontaku festival sem er haldið hér í Fukuoka. Japanir (og aðrir) streyma að og mannmergðin er þvílík. Við biðum róleg eftir skrúðgöngunni, sem var korteri of sein (það á ekki að geta gerst í Japan, enda eru Japanir þekktir fyrir stundvísi), og vorum mjög glöð þegar hún birtist. Við vorum ekki jafn hress þegar klukkustund var búin af skrúðgöngustuði og því virtist ekki ætla að ljúka. Við fórum því og fengum okkur kolkrabba (nice-u). Svo kom í ljós að skrúðgangan stóð yfir í a.m.k. fimm klukkustundir. Og geri aðrir betur!!

Netlausar!

2009-04-28T18:14:00.001-07:00

Vid viljum byrja a ad afsaka bloggleysid...vid erum enn ad bida eftir ad fa nettengingu i herbergin okkar og hofum thvi ekki bloggad eins og vindurinn likt og vid aetludum okkur i byrjun. Thad stendur tho til bota thar sem thad styttist odum i nettenginguna.

Af okkur er annars allt gott ad fretta. Rumt vikufri var ad byrja i skolanum, "Golden Week", eftir strembna 2 vikna torn....haha! Planid er ad skella ser med nokkrum bekkjarfelogum a postulinshatid a morgun..ju thid lasud rett og thad sem meira er..vid erum MJOG spenntar!!

A sunnudaginn aetlum vid svo a arlega hatid her i Fukuoka med bekkjarfelogunum (bekkjarandinn thvilikur!!).

Annars styttist i gestina okkar og spenningurinn ordinn mikill.

Vid viljum ad lokum oska keisaranum til hamingju med afmaelid og thakka fyrir friid i dag.

Vid kvedjum i bili og lofum myndum og almennilegu bloggi (jafnvel med islenskum stofum! Ullala!) bradlega.

Dontaku hatidin naestu helgi

Skritnar stadreyndir

2009-04-20T20:14:00.000-07:00

Okkur langar ad byrja a thvi ad thakka ykkur fyrir ad vera dugleg ad skilja eftir athugasemdir. Thad er skemmtilegt. Takk takk.

Vissud thid ad:

Japanir eru hrifnir af graenu tei. Thad er haegt ad fa ALLT matarkyns med graenu tei. Madur leitar bara ad graenum pakkningum og voila: Graent te. Meira ad segja ein tegund af frappuchino a Starbucks er tileinkud graenu tei.

Japanir eru einstaklega tillitssamir. Svo tillitssamir ad their setja upp grimu (svona fuglaflensugrimu) ef their eru kvefadir, til ad smita ekki annad folk sem verdur a vegi theirra. Grimur eru einnig notadar ef vidkomandi er med grasofnaemi.

Margir Japanir eiga hunda. Mjog margir. Og pulsuhundar eru serstaklega vinsaelir. Their eru alls stadar. Mjog saetir.

Margir Japanir eiga hunda og hundakerrur. Svo fara their ut ad labba med litlu "bornin" sin i kerru. Gonguturinn er sumse ekki farinn i theim tilgangi ad hreyfa hundinn heldur thvert a moti til ad leyfa hundinum ad "tjilla" en fa ferskt loft i leidinni.

Japanskar konur eru afar glaesilegar. Alltaf. Meira ad segja a sunnudogum i supermarkadnum. Mikill meirihluti (vid giskum a 90%) gengur alltaf i hahaeludum skom, med mjog vel lagad har og fordun sem gengi a arshatid Orator. En allt mjog fallegt og pent. Vid aettum kannski ad taka thaer okkur til fyrirmyndar, thannig ad okkur haetti ad lida eins og lufsum her i Japan.

Fyrir utan ad vera tillitssamir eru Japanir lika mjog hjalpsamir. Eins og vid hofum adur komid inn a tha lata their takmarkada enskukunnattu ekki a sig fa. Saga: Thegar vid vorum i supermarkadnum a degi tvo ad rembast vid ad segja kerti og eldur a taknmali kom mjog falleg og god japonsk dama (Asako) okkur til hjalpar. Hun baudst til ad thyda fyrir okkur. Sem tokst heldur betur vel en kertin voru ekki til i budinni (damn it). Asako var tho ekki a theim buxunum ad skilja okkur, aumingja utlendingana, eftir og beid a medan vid borgudum. Svo for hun med okkur i adra bud, thar sem vid gatum keypt kertin okkar godu og kertastjaka i thokkabot. I lokin let hun okkur hafa simanumerid sitt, ef vid thyrftum einhvern tima a hjalp ad halda. Svo skildu leidir. En thegar vid vorum ad labba ut og nybunar ad uppgotva ad vid hefdum att ad spyrja Asako um netkaffi maettum vid henni aftur og hun vildi endilega skutla okkur a netkaffid. Sem hun og gerdi. Bonus pater familias? Oja.

Annars er allt gott ad fretta af okkur stollum. Helgin var frabaer. Vid nyttum laugardag og sunnudag a strondinni (sem er i thriggja minutna fjarlaegd fra heimili okkar). I gaer var okkur bodid i skiptinemaafmaelisparty. Thad var mjog skemmtilegt og thad laetin i okkur heyrdust vist langar leidir. Gaman gaman.

Hluti af hopnum

Afmaelisbornin, Yu Jin og Yu Wang

Stuuuud

Thangad til naest...

Rússnesk rúlletta og Fukuoka

2009-04-16T03:56:00.000-07:00

Síðast þegar við létum almennilega heyra í okkur vorum við enn í Tokyo og á leið austur fyrir fjall...uuu...nei. Við vorum að fara út að borða ásamt fríðu föruneyti síðasta kvöldið okkar í stórborginni. Maturinn og félagsskapurinn var afbragðsgóður, Bolli stóð sig eins og hetja, pantaði fyrir okkur frábæra rétti en þar á meðal var hin svokallaða rússneska rúlletta. Nafngiftina má rekja til þess að undir tveimur sushibitunum er rosalega mikið af wasabi (græna sterka dótið). Rosalega mikið er meira að segja frekar vægt til orða tekið, Jana þekkir það af eigin raun því hún var svo "heppin", ásamt Völu, að fá annan þessara bita. Namm.

Salary man og Jana

Vala wasabi

...

Nú erum við búnar að vera í Fukuoka, borginni okkar, í fimm daga og líst vel á. Fólkið hérna er allt boðið og búið að hjálpa þrátt fyrir afar takmarkaða enskukunnáttu. Við erum því orðnar frekar góðar í "táknmáli" og verðum orðnar snillingar í actionary þegar við komum heim.

Rétt er að nefna að herbergin okkar eru vægast sagt lítil. Þau eru eiginlega pínulítil. Frímerki er það fyrsta sem okkur datt í hug þegar við sáum þau. Þegar við opnuðum hurðina gátum við ekki annað en hlegið að stærð þeirra, þrátt fyrir ítrekaðar aðvaranir. En okkur hefur tekist að gera híbýlin mjög notaleg og við höldum að Ylfa og Tommi komist fyrir. Við troðum þeim allavega inn.

Við erum búnar að fjárfesta í hjólum. Þau eru hin glæsilegustu og við erum ótrúlega flottar þrátt fyrir auma sitjanda. Við hjóluðum í tvær og hálfa klukkustund í gær, beat that!

Þessa vikuna er svokölluð shopping week í skólanum. Þá getum við mætt í alla tíma og valið svo í framhaldi. Við erum komnar með ansi áhugaverða kúrsa og ekki skemmir fyrir að eiga frí á föstudögum og mánudögum.

Á morgun ætlum við í Tenjin, miðbæ Fukuoka, með öðlingnum og allsherjarreddara, Gunnari Erni. Um helgina er stefnan sett á ströndina, ís, hjólatúr og Íslendingahitting. Hljómar ekkert svo illa.

Lifið í lukku en ekki í krukku.

Home sweet home

2009-04-12T23:12:00.000-07:00

Bara ad lata vita af okkur. Erum komnar a afangastad, Fukuoka. Erum ekki komnar med netid thannig ad almennileg faersla kemur sidar. Tha segjum vid ykkur m.a. fra tutorunum okkar, stadnum, risa storu herbergjunum okkar (uuu..), nyju japonsku vinkonu okkar og bassaleikaranum ur Metallica.

Og audvitad latum vid myndir fylgja med enda einstaklega fotogeniskar.

Slipknot grúppíur

2009-04-10T01:52:00.000-07:00

Jæja, nú er Tokyo hluti ferðarinnar að klárast og við ætlum að enda ferðina á því að fara út að borða með nokkrum Íslendingum og svo endum við auðvitað með stæl: Karaokee stæl!

Vorum afar menningarlegar í dag og skoðuðum okkur um á Mori Art Museum. Fórum svo upp á 52. hæð í Mori Tower þar sem er útsýnispallur.

Erum annars búnar að hafa það mjög gott hér í Tokyo, borgin frábær, veðrið yndislegt og allir svo boðnir og búnir að aðstoða okkur.

Í lokin verðum við að segja ykkur frá lestarferðinni heim í íbúðina. Lestarferðirnar okkar hafa nú aldrei verið frásögu færandi en í dag bilaði lestin. Meðan við biðum inni í lestinni kom að okkur bandarískur rokkari með sítt hár, húðflúraður í ræmur og mega kúl á því. Hann spurði okkur hvað væri í gangi o.s.frv. Hann lét okkur vita af annarri lest sem við gætum tekið í staðinn. Við þökkuðum honum fyrir upplýsingarnar og ákváðum að hinkra aðeins lengur. Þegar honum brast þolinmæðin gekk hann út úr lestinni, sneri sér við og sagði: ,,In case you were wondering, I'm the guitar player for Slipknot". Síðan sneri hann sér við og labbaði í burtu. Við gátum nú ekki annað en fylgt gítarleikaranum í hina lestina enda alltaf verið einlægir aðdáendur Slipknot (uuu..). Meðan við biðum öll eftir lestinni fór hann að segja okkur frá því að hann nokkrum klukkutímum áður verið í þætti fyrir MTV hér í Tokyo o.s.frv. o.s.frv. Í lokin bauð hann okkur upp á bjór áður en hann færi að gefa aðdáendum eiginhandaráritanir. Við gjörsamlega starstrucked þáðum boðið og......nei djók. Við afþökkuðum pent, fengum þó auðvitað mynd af okkur með honum og héldum heim á leið.

Leyfum myndunum að tala!

BIG IN TOKYO

2009-04-08T07:56:00.000-07:00

K O N N I C H I W A

Við erum sprækur sem lækur í Tokyo. Við lentum í gærmorgun eftir laaaangt ferðalag.

En þar sem við vorum svo rosalega góðir farþegar í fluginu frá London til Tokyo vorum við uppgrade-aðar í fínni sæti. Sko okkur! Ekki slæmt að vera alltaf svona kurteisar og sætar..aðallega samt sætar. En nóg um það.

Lentum í sól og blíðu. Sigurrós og Steinn, gestgjafarnir okkar, voru svo almennileg að fara með okkur um alla Tokyo...eða næstum því alla. Enduðum svo daginn, afar þreyttar, á ramen núðlum og fórum svo beint í háttinn.

Kirsuberjatré í blóma (japanese cherry blossom)

Eftir 15 klst svefn vöknuðum við úthvíldar (ekki furða!) og héldum í Asakusa hverfið þar sem maður fær smjörþef af því hvernig Japan var í gamla gamla daga.

Hvaða sætu stelpur eru þetta?

Hvar er Svanhvít (Kirie)?

Hof

"If anything bad, it go away"

Geishur?

Í framhaldi af því fórum við í Harajuku hverfið, versluðum smá og enduðum svo á veitingastað þar sem við (Sigurrós) elduðum matinn sjálfar ásamt nokkrum Íslendingum. Namm!

Nice (Nice-u (borið fram "næsu" hér í Japanana))

Ýmsar uppgötvanir: Japanir eru afar kurteisir og glaðlegir, konurnar hugsa mjög um útlitið, eru flott klæddar, vel farðaðar og eru eiginlega allar á 12 cm hælum, það er ókurteisi að fara á skóm alveg inn í mátunarklefa og hér er allt morandi í salary men.

Janhvít

Kóngsins Kaupmannahöfn

2009-04-03T00:28:00.001-07:00

Ætti það ekki frekar að vera drottningarinnar Kaupmannahöfn?

Ég er komin til Köben. Sólin skín. Fuglarnir syngja. Yndislegt.

Nú bíð ég spennt eftir Svanhvíti, hún er væntanleg á sunnudaginn. Á mánudaginn tekur svo við 15 klukkustunda ferðalag. Næst á dagskrá er TOKYO. Maður hatar það ekki.

Nú ætla ég að draga gestgjafann minn fram úr rúminu og drífa hana út í góða veðrið með mér. Alltaf gaman að fá gesti, er það ekki?

Jana

2009-03-27T06:41:00.000-07:00

Ævintýraferð Janhvítar í JAPAN hefst næstu helgi og ætlum við að blogga eins og enginn væri morgundagurinn!

Þangað til næst...