... Farnar ...

Allt komið ofan í tösku. Búið að senda slatta af hafurtaski heim með pósti. Allir hafa verið kvaddir. Tími til að halda út á flugvöll.

Janhvít kveður Japan.

...Sayonara...

Síðustu dagarnir í Fukuoka

Frá því að við komum frá Suður Kóreu höfum við verið duglegar að klára ýmislegt á to do listanum okkar og gert síðasta hitt og síðasta þetta.

Við skelltum okkur í frábært onsen (náttúrulaug) rétt fyrir utan borgina þar sem við söfnuðum orku fyrir heimferðina. Greinilega vinsælt onsen þar sem nóg var um berrassaðar japanskar konur sem höfðu örugglega mjög gaman af þessum vestrænu stelpum sem vissu ekkert hvernig onsen venjurnar eru. Þar sem við erum óvanar að spóka okkur um úti undir berum himni baðfatalausar var þetta örugglega enn meiri skemmtun fyrir japönsku konurnar sem virtust ekki hafa gert annað allt sitt líf. Þetta varð þó fljótt ósköp eðlilegt og vorum við næstum því farnar út úr onseninu á evuklæðunum. Díííjóóók.

Annars er eitthvað um onsen fyrir bæði kynin sem eru alveg jafn vinsæl.... nei hættiði nú alveg!

Í gærkvöldi var kveðjustund með bekknum. Við fórum út að borða og svo auðvitað í karaoke. Þessar 3 klukkustundir í karaoke voru án efa þær bestu hingað til. Spilaði margt inní, m.a. að Connie bekkjarsystir okkar er án efa einn hressasti karaokesöngvari sem hægt er að finna og maðurinn hennar er án efa einn hryllilegasti karaokesöngvari sem hægt er að finna. Saman var þetta ógleymanleg blanda.

Karaoke-Connie er lengst til hægri

Rappararnir

Annars þá eignuðust við japanskan aðdáanda fyrir stuttu. Sá er 17 ára hormónabomba sem er rosalega skotinn í okkur. Við vitum ekkert hvaðan hann kemur en hann birtist bara þegar við liggjum í sólbaði fyrir aftan blokkina okkar. Miður sín yfir því að við værum að fara heim bað hann í einhverri örvæntingu um að fá að snerta okkur. "Soft touch?" Þetta var það eina sem hann kunni í ensku. Annaðhvort þora Japanirnir ekki að tala við okkur eða biðja um að fá að snerta okkur. Það er greinilega annaðhvort eða!

Á morgun þurfum við svo að koma öllu hafurtaskinu okkar í töskurnar og vona að þær hafi breyst í Mary Poppins töskur.

Nú ætlum við að fara að gera okkur til fyrir SÍÐASTA skiptið okkar á uppáhalds veitingastaðnum í miðbænum.

Fukuoka kveðjur,

Janhvít

Ferðasagan hefst á glampandi sól í Fukuoka. Við vorum klæddar eftir því þegar við fórum í ferjuna sem flutti okkur til S-Kóreu. Eftir 3 klst siglingu komum við loks á áfangastað og leist okkur nú ekki á blikuna. Grenjandi rigning!!

Eftir að hafa verið hitamældar þá fengum við, Svínaflensulausu-Íslendingarnir, að fara inn í landið.

Samkvæmt leiðsögn frá hippa-hosteleigandanum, sem fannst allt vera "easy..right?", fórum við í neðanjarðarverslunarmiðstöð þar sem ýmis góð kaup voru gerð.

Mjög sáttar með veikan gjaldmiðil kóreubúa eyddum við slatta af veiku krónunni okkar. Næsu!

Fyrsta kvöldið okkar hittum við kóresku vinkonu okkar, hana Suji, sem fór með okkur á local ekta kóreskan barbeque stað. Kjötið sem við fengum var feitara en beikon. Enough said.

Janhvít og Suji

Girnilegt?

That´s more like it!

Done and done

Stuð...

Morguninn eftir var ferðinni heitið til Seoul þar sem við gistum í tvær nætur. Þar voru einnig gerð ýmis góð kaup og oftar en einu sinni heyrðist kallað á íslensku: ,,Vá hvað þetta er ódýrt!"

Myeong Dong í Seoul

Mmmm...

Hvar er Valli (Svanhvít)?

Einkennismynd

Þar hittum við aðra kóreska vinkonu okkar, Ji yeong, sem fór nú með okkur á talsvert betri stað en beikon staðinn. Eigandi staðarins var voðalega hrifinn af okkur, enda ekki á hverjum degi sem útlendingar ramba inn á staðinn hans. Hann lét okkur fá svuntur (okkur leið reyndar þá eins og 5 ára), ókeypis gos og svo var hann voða duglegur að koma reglulega til okkar og bæta við matinn. Í lok kvöldsins héldum við upp í Seoul Tower, svona til að hafa gert eitthvað annað en að versla.

"Guys, you look so tired" (Ji yeong)

Ji yeong

Útsýnið úr Seoul Tower

Síðasta daginn okkar ákváðum við nú að gera vel við okkur og fara 60 mínútna fótanudd í lok dagsins og við mættum tvíelfdar í búðirnar.

Við létum ekki þar við sitja heldur skelltum okkur í fiska-pedicure. Myndin segir allt sem segja þarf!

Svanhvít á leiðinni í fiskadjammið, pínu skelkuð

Næsu

Sælar eftir nudd, fiska-pedicure og versl

Ferðina enduðum við á mjööög góðum indverskum stað. Við vorum búnar að vera duglegar og prófa kóreskan mat og nú máttum við velja sjálfar. Við borðuðum á okkur gat og vel það fyrir kúk og kanil (...kúk og kanil? ekkert skrítið við það?).

Munurinn á Suður-Kóreu og Japan: Suður-Kórea er mun skítugri en Japan. Kóreubúar eru háværari, með litla þjónustulund og ástúðlegri á almannafæri. Kóresku strákarnir eru óhræddari við að nálgast vestrænu furðulegu stelpurnar. Suður- Kórea er mun ódýrari en Japan og í Kóreu er sko hægt að prútta, Svanhvít stóð sig með sóma og stóð uppi sem prúttsigurvegari ferðarinnar, Jana naut að sjálfsögðu góðs af því. Kóreubúar eru mikið fyrir fake töskur o.s.frv. en Japanir myndu ekki láta sjá sig með annað en ekta. Einnig sá maður þó nokkra betlara í Suður-Kóreu sem sjást hvergi í Japan. Þar sem það er svo erfitt að horfa upp á þessi grey, þá ímynduðum við okkur bara að þetta væru leikarar. Og þvílíkir leikarar!

Prúttdrottningin með prútttöskuna

Japönum finnst mjög spennandi að Suður-Kórea bjóði upp á Krispy Kreme kleinuhringi sem er greinilega, fyrir kleinuhringjaóðu Japanina, kadilakkinn þegar kemur að kleinuhringjum. Á heimleiðinni mátti því sjá ófáa Japani með fullt fangið af ódýrum kóreskum fötum og kassa af kleinuhringjum frá Krispy Kreme. Þessar elskur!

Þessi ferð var mjög vel heppnuð; Við hittum vinkonur okkar. Versluðum til að þyngja töskurnar okkar. Borðuðum (oftast) góðan mat. Vorum ekta túristar.

Einn (og jafnvel tveir) Smoothie King á dag kemur skapinu í lag!

-Janhvít-

Helst í fréttum:

Alveg búnar í skólanum - Sólbað (tékk) - Yukata partý (tékk, stuhuhuuuð) - Tjill (tékk) - Gunnar kvaddur (strangó) - Plómuvín - Ís - Sushi.

Næst á dagskrá:

Suður-Kórea

...Ferðasaga eftir helgi...

kv. Stuðhvít

Við erum búnar gott fólk!!

Búnar með hálfmaraþon OG búnar með prófin. Jibbí!!

Nú taka rólegheit og afslöppun við. Það er reyndar margt sem við höfum einsett okkur að gera áður en við leggjum land undir fót. To-do listinn er frekar langur. Hér eru nokkur dæmi:

- Fara í bláberjatínslu (namm).

- Fara til Suður-Kóreu (djamm).

- Fá sólina til Fukuoka og fara í sólbað (je).

- Fara í fjallgöngu.

- Fara í yukata partý

- Borða góðan mat (namm, aftur).

- Safna tani, orku og spenningi fyrir heimför.

- Versla í Tókýó, Suður-Kóreu og jafnvel í Danmörku.

- Vera svalar og sætar.

Margt sem við þurfum að gera og við ætlum að byrja á því að bóka ferð til Suður-Kóreu.

Sayonara bitches,

Töffara-Janhvít

Jibbí!!

Við vorum að klára Hálf-Maraþonið okkar og gekk það glimrandi vel!

Okkur leist nú síður en svo á blikuna í gær þegar það rigndi stanslaust allan daginn og við erum ekki að tala um dæmigerðan rigningardag á Íslandi heldur var rigningin það mikil að við hættum okkur ekki úr húsi. Í ofanálag voru þrumur og eldingar og því vorum við farnar að hafa áhyggjur af hlaupaveðrinu enda hlaupið morguninn eftir.

Fjölskyldur okkar fengu auðvitað vælupósta og við vorkenndum okkur afar mikið.

Við ákváðum þó að vakna kl 7 í morgun og sjá hvernig veðrið yrði Enn var rigningin mikil og við því tvístígandi hvað við ættum að gera en ákváðum bara að kýla á þetta og hlaupa. Enginn er verri þótt hann vökni.

Sem betur fer stytti upp þegar við komum út og þá var bara að gjöra svo vel að byrja.

Þrátt fyrir 30° stiga hita og raka þá náðum við að halda góðum hraða og náðum því settu tímamarkmiði. Auðvitað voru kaflar þar sem við hugsuðum ,,ojj viðbjóðslegi hiti" ,,ohh við eigum svo mikið eftir" o.s.frv. en þegar leið á seinni hlutann tók keppnisskapið yfir og dreif okkur áfram. Gekk þetta því eins og í sögu þrátt fyrir að gömul fiðlu-axla-meiðsli Svanhvítar hafi komið upp í lokin.

Við erum nú komnar heim með þreyttar lappir en sáttar og glaðar með árangurinn.

Í augum sumra er þetta kannski lítið mál en fyrir okkur var þetta mikill sigur þar sem við höfðum lítið verið að hlaupa heima á Íslandi og þá í mesta lagi farið 10 km á góðum degi. Það er víst ekki hægt að setja samansem merki milli þess að vera duglegur að hamast í ræktinni og vera með gott hlaupaþol. Því komumst við að í byrjun..

En þetta gátum við enda búnar að fara samviskusamlega eftir hlaupaplaninu okkar.

Nú er bara að rumpa næstu prófum af og svo tekur fríið langþráða við eftir 5 daga!

Þar til næst,

Hlaupa-Janhvít

Og við teljum niður...

1 dagur í Hálf-Maraþon Janhvítar

6 dagar í próflok

4 vikur í heimkomu